Geluiden van het bos * Sounds of the forest

Eenzaam en alleen ligt zij daar al uren op een bed van dennennaalden ontdaan van haar kleding gebonden aan polsen enkels gespreid als aan een rad. Alleen en eenzaam zicht op de wolken die achter de boomtoppen zeilen verlicht door de heldere maan de mond gesnoerd de oren gespitst. Geen Meester, geen genade eenzaam en alleen met haar angsten en verdriet pijn in rug en benen in armen, billen en nek koud van buiten angstig van binnen. Krakende takken in de verte iets dat valt, dichtbij Meester bent u daar? smeekt zij van binnen haar stem gesmoord door leer de eerste tranen wellen op. Ze herkent ze nu de geluiden in het bos ze zijn van Hem Hij is haar niet vergeten Zijn rustige passen komen naar haar toe de aanvankelijke kou bestaat niet meer. Warmte overspoeld haar geluk en vrede tegelijk als hij Zijn gezicht weer toont omringd door magisch maanlicht Hij lacht, zij lacht van achter haar gag plots huilt ze ook, van louter vreugde. Daar ligt zij, nog steeds op een bed van dennennaalden ontdaan van al haar kleding gebonden aan polsen en enkels overgeleverd aan Zijn grillen bereid alles opnieuw te doorstaan.

Lonely and deserted she lies there for hours on a bed of fir needles disposed of her clothes tied wrists ankles spreaded. Alone and isolated a view on the clouds that sailed behind the trees enlightened by the clear moon her mouth stopped pricked up ears. No Master, No mercy lonely and deserted with her fears and sorrow Aching back and legs arms, bottom, neck a cold body a frightened soul. Crackling branches in the distance something falling, nearby Master, is that You? she's begging inside her voice smothered by leather the first tears raising. Now she recognizes it the sounds of the forest they're His He hasn't forgotten her His quiet footsteps approaching her the initial cold doesn't excist anymore. Warmth overwhelming her happiness and peace together as she sees His face again surrounded by magical moonlight He smiles, she smiles behind her gag suddenly she also cries of pure joy. There she ever lies on this bed of fir needles disposed of all her clothes tied wrists and ankles at the mercy of all His whims prepared to endure it all again.

Picture by moonheart * Words by Master Alexander

Disclosure

The soft glowing moon
discloses your devotion.
Dancing butterflies..........

Breakout

I free myself from my cocoon to enjoy the spring that's in the air. And i dance like a butterfly in the first tender sunbeams that warm my heart. Birds are singing and i am happy!

i'm dancing barefoot

Beautiful day

Today, was a beautiful winterday. Cold, but the sun was shining, promising that warmer days will come very soon. Do you think this whipped girl felt the cold on her glowing skin?

Such a rainy day

But i could already smell spring in the air last week.....

Awaiting

* I'm pretty sure she's not waiting for Santa. ;-) *

Winterchains

Lege velden

gure wind

kale bomen

de winter begint.

Koud als water

brandt de lucht

die langs mijn keel

naar binnen vlucht.

Om zich even later

door 'stoom' omgeven

net zo snel weer

naar buiten te begeven.

Ik sta daar alleen

slechts van mezelf bewust

terwijl de sneeuw

mijn voeten kust.

Helemaal geen kleren aan

mijn lijf naakt als de natuur

door Meester vervormd

in een gebogen postuur.

Armen naast elkaar

gebogen hoofd

benen gespreid

door de kou verdoofd.

Geketend aan een boom

langs de rand van het lege veld

die door straffe winden

ook al vele malen is gekweld.

Hij en ik

boom en mens

hij kan niet anders

maar van mij...

van mij is het een wens.

Gedicht van Meester Alexander.

I was so free to translate the poem from Master Alexander for the ones who doesn't understand the dutch language:

Empty fields, a bleak wind, barren trees, the winter begins.
Cold as ice burns the fresh air that flees inside along my throat.
Then, as quickly as i inhaled, it leaves my lips surrounded by steam.
I'm standing here alone, only conscious of myself

while the snow kiss my feet.
No clothes at all. My naked body as nature itself,

transformed by Master in an arched shape.
Parted arms, bowed head, spreaded legs, dazed by cold.
Chained to a tree alongside the edge of an empty field,

that also has been tortured many times by severe storms.
He and i; tree and human being.

For the tree no other ways but for me.......
for me this is a desire.

Face towards the setting sun and leaves are falling

Honied yellow dripping gold

Honied yellow dripping gold,
Leaf of autumn
in the cold
Dancing on
in crisp despair
Whirling on
enchanted air
Falling silently to
earthen tomb
Away from tree's
rooted arm
Perhaps the silence
broken then
By hollow cries
of autumn grief
Synchronized with
the falling leaf

- S.K.Lindeman

Elevation

High, higher than the sun
You shoot me from a gun

i need you to elevate me here,
at the corner of your lips
as the orbit of your hips
eclipse, You elevate my soul

i've lost all self-control

Been living like a mole
Now going down, excavation
i and i in the sky

You make me feel like i can fly

so high, elevation

A star lit up like a cigar
Strung out like a guitar
Maybe You could educate my mind
Explain all these controls

i can't sing but i've got soul

The goal is elevation

A mole, living in a hole

Digging up my soul

Going down, excavation

i and i in the sky

You make me feel like i can fly

so high, elevation

Love, lift me out of these blues

Won't You tell me something true

i believe in You

A mole, living in a hole

Digging up my soul
Going down, excavation

i and i in the sky

You make me feel like i can fly

So high, elevation

Elevation...
Elevation...

Elevation...

Lyrics: U2

Hazelnut

Strange flowers

Pet needs to go out